خرید اکانت قانونی Wreckfest

چراغ سبز می‌شود و همه با هم به پیچ اول می‌رسند. هیچ‌کس ترمز نمی‌گیرد. سپر یکی توی در ماشین بغلی فرو می‌رود، کاپوت یک نفر بالا می‌زند و ماشینی که تا چند ثانیه پیش اول بود حالا وارونه وسط پیست افتاده است. دور دوم پیست پر از تکه‌های فلز است. در دور سوم دیگر کسی دنبال خط مسابقه نیست، همه دنبال جای خالی‌اند.

این خرابی‌ها اسکریپت‌شده نیستند. بدنه ماشین در Wreckfest مثل ورق فلز واقعی رفتار می‌کند (فیزیک soft-body) و هر ضربه همان جایی را قر می‌کند که خورده است. این فیزیک کار Bugbear است، استودیوی سازنده FlatOut 1 و 2، و هر کسی آن دو بازی را یادش باشد می‌داند این تیم بیشتر از خط پایان به لحظه‌ای فکر می‌کند که دو ماشین به هم گره می‌خورند.

ماشین‌ها عمدا کهنه و وصله‌پینه‌اند، از سدان‌های سنگین آمریکایی گرفته تا اروپایی‌های فرز و چند ماشین آسیایی بامزه. اگر دنبال سوپراسپرت براق و رانندگی تمیز روی پیست هستید، Wreckfest برای شما نیست. در دربی مهم نیست چقدر سریع باشید، باید آخرین ماشینی باشید که هنوز راه می‌رود.

کریر بیشترین ساعت را می‌گیرد، اما چالش‌ها و بخش آنلاین چیزی‌اند که باعث می‌شود بعد از تمام شدن قهرمانی‌ها هم بازی را پاک نکنید.

پیست‌ها سه جورند: مدارهای پرسرعت، میدان‌های دربی و مسیرهای دیوانه‌وار. شلوغ‌ترین لحظه‌های بازی مال همین پیست‌های دیوانه‌وار است. وسط یک دور سریع به تقاطعی می‌رسید که بقیه هم از آن رد می‌شوند. گاهی ماشین از روبه‌رو می‌آید و فقط یک لحظه وقت دارید.